Testo Dat Es Heimat

Dat es Heimat, dat es Heimat,
dat es Kölle, rut un wies.
Zweschen Nümaat, Dom un Heumaat,
han mir Kölsche et Paradies.

Wenn m´r durch ding Strosse jeiht
un dä Dom sing Jlocke schläht.
Wo im Wind ding Fahne wehn, rut un wiess dat han mer jään. Wo die Minsche Kölsch verstonn, weed die Sproch nie ungerjonn.
Dat Jeföhl wenn ich an Kölle denk, kriss de nit jeschenk

REFRAIN

Häs de och ding Eijenaat, dat es wat dich eijen maat,
bes us Trümmer opjebaut un manch Fleck han se versaut.
Doch ding Siel, ding Tradition, es für ewig dinge Dom
Du bes Kölle un eins es jewiss, du bes et Paradies.