Testo Komtur

... kraj to dzikem był, borem ponurem porosły,
gdzie smolarz w wądole siarkę tlił,
gdzie stukot stawidła i bas tura doniosły,
gdzie żerenie bobrowe, kosze wiklinowe,
światowidła i swarożyca posagi granitowe,
... i nie cenion ten kruszon, czy kruszec,
Tam kołacz i miód, wnyk, płóg i czepiec.
I spokojny to kraj, śród jezior tonący.
I przaśny ten chleb w piecach wyrosły.
I prawe to ramie pług dzierżące.
I skromne warkocze koromysła kołyszące.

I czysta ta toń jezior spokojnych.
I czysta ta myśl pogan wolnych.
I zacny ten lód, choć prosty.
I dobry ten bóg w świata cztery strony patrzący.

Jaken Dietrich Halstark von Kniprode... Gott mit uns !!!

Mrok, gangrena, mór, zaraza, trup, pożoga.
Szpon zakonny krucyfiks dzierży, krtań zdławiona.
Kruk na płaszczu z czarnym krzyżem, z pawim czubem. Dąb zakwitły w kwiat wisielczy, tkany sznurem.

I trupi to jad, co jezior toń struł.
I krzyżem ten znak, co trąd naniósł.
I obłędna ta łza w oku krąży.
I nowy ten bóg, co zacny lód bydem ciąży i... dobry ten bóg?
Gott mit uns.