Testo Hasretinden Prangalar Eskittim

Ard-arda bilmem kaç zemheri geçti Kurt uyur, kus uyur, zindan uyurdu Disarida gürül-gürül akan bir dünya Bir ben uyumadim Kaç bahar leylim Hasretinden prangalar eskittim Karanlik gecelerde kendimden geçtim Saçlarina kan gülleri takayim Bir o yandan bir bu yandan Elma yanaktan Açar kan kirmizi yedi verenler Kar yagiyor bir yandan Savrulur Karaca dagi, savrulur Zozan Bak biyigim buz tuttu Üsüyorum ben Zemheri de uzadikça uzadi Seni baharmisin gibi düsünüyorum Seni Diyarbekir gibi düsünüyorum