Testo Pragnienie Nicoœci

Duchu md³y, ongiœ dzielny, któryœ w boju s³yn¹³,
Gdy Nadzieja ostrog¹ budzi³a zapa³y
-Dziœ dosi¹œæ ciebie nie chce! Spocz¹æ by siê zda³o,
Jak chabecie, co pada, bo siê g³az nawin¹³.

Dosyæ ju¿, serce moje! Œpij snem otêpia³ym.

Duchu, ponios³eœ klêskê! Có¿ ci pozosta³o? Zew mi³oœci, zew walki w dali siê rozp³yn¹³;
¯egnaj, werblu wojenny, westchnienie wiolinu!Radoœæ nie skusi serca, które skamienia³o.

Wiosno, wiosno czarowna, powab twój przemin¹³!

I czas mnie wch³ania z wolna, dni za dniami p³yn¹
Niczym œnieg, co wci¹¿ sypie na bezw³adne cia³o;
Dziœ wzrokiem obejmujê z góry ziemiê ca³¹
I nie szukam ju¿ na niej schronienia przed zim¹.

Porwij mnie, weŸ mnie z sob¹, zniwecz mnie, lawino!